Feuilleton Abramovic - PhD

Aflevering 463 Dominantie witte, heteroseksuele, middenklasse definitie van onderdrukking

Lubaina Himid, We Will Be, 1983.

Foto gevonden op de site van de kunstenaar, die tot t/m 23 februari 2020 een tentoonstelling had in het Frans Hals Museum (Haarlem). Sarah van Binsbergen schreef de (wat zure) recensie in de Volkskrant.

Tegen de tijd dat de jaren 1980 zijn bereikt, laten zwarte vrouwen, lesbische vrouwen, arbeidersvrouwen, joodse vrouwen steeds luider hun stem horen. Zij laten terecht weten, aldus Roszika Parker en Griselda Pollock, dat hun positie in een racistische en seksistische samenleving, met de dominantie van een witte, heteroseksuele, middenklasse, voor hen vrij specifieke vormen van onderdrukking geeft (zie ook aflevering 462).*

Diverse tentoonstellingen met vrouwelijke kunstenaars beginnen de solidariteit en het zelfbewustzijn van bepaalde groepen vrouwen weer te geven. Zo is er in december 1981 de tentoonstelling Four Indian Women Artists. In 1982 wordt Between Two Cultures gepresenteerd, een tentoonstelling die het thema van Four Indian Women Artists verder uitwerkt: leven tussen twee culturen. In 1983 volgen de tentoonstellingen Nova Mulher – Contemporary Women Artists Living in Brazil and Europe; Five Black Women; Black Woman Time Now. In 1985 is er de expo The Thin Black Line.*

Tijdens het festival In the Pink, in 1983, is er de tentoonstelling Artists Who Happen to be Lesbian or Gay. En dan volgt er de enorme groepstentoonstelling Women’s Work, met werk van vrouwen met uiteenlopende achtergronden, kleur, leeftijd, scholing en ervaring. Er is een enorme variatie in werk en technieken, van borduren, beeldhouwen en schilderen, tot video, performance en fotografie.*

Sommige kunstenaars pakken feministische kwesties aan in zowel de inhoud als de vorm van hun werk. Anderen richten zich, onder invloed van feministische erkenning van het belang en de specificiteit van de ‘gender-stem’, vanuit de eigen positie op bepaalde onderwerpen. In die tijd is de vrouwen vredesbeweging op volle sterkte en dat is terug te zien in de vele kunstwerken die de nucleaire dreiging als onderwerp hebben.*

Over de vrouwen vredesbeweging gesproken, het zorgt voor een uitbarsting van de meest uiteenlopende vormen van creativiteit.*

*Uit het boek Framing Feminism, Art and the Women’s Movement 1970-85. Eds. Roszika Parker en Griselda Pollock, Pandora Press, Londen, 1987, pp.3-78.

About the author

Susan Hol

Leave a Comment