Feuilleton Abramovic - PhD

Aflevering 552 De meest openbare revolutionaire beweging ooit

Feministische beweging Dolle Mina, zie de site (link hieronder) voor meer info.

Foto gevonden bij blogspot.com.

De meest strijdbare groep die ongemoeid werd gelaten door de Britse regering (zie aflevering 551), is de Women’s Social and Political Union (WSPU), schrijft Juliet Mitchell.*

De WSPU heeft een campagnefonds van 90.000 Engelse ponden, honderdtien betaalde stafleden, duizend leden en een krantenoplage van 40.000. Er zijn weliswaar enkele leiders van de WSPU beschuldigd van samenzwering en Christabel Pankhurst werd gedwongen tot ballingschap, maar noch deze, noch enig andere organisatie werd ooit vernietigd. Soms is het nodig vrouwen op te sluiten, maar hun politieke organisaties mogen nooit al te serieus genomen worden, noteert Mitchell spottend.*

Volgens haar lijkt er ‘vandaag de dag iets vergelijkbaars aan de hand’, wat dan natuurlijk in 1971 is.*

Dat de media de vrouwenbevrijding in kleurrijke reportages opnemen, kan symptomatisch zijn voor iets meer dan alleen maar de honger naar seksuele objecten in welke vorm dan ook, aldus Mitchell. Op individueel niveau reageren veel mannen met angst op de claims van vrouwen, of, wat Mitchell ook wel ziet, met verwarring en verzoenende tolerantie. Maar er is geen aanwijzing dat de georganiseerde beweging, ondanks haar enorme groei, vooralsnog meer kan claimen dan slechts iets hinderlijks te zijn.*

Alle voorgaande revolutionaire bewegingen moesten in de haard van hun rebellie op de cruciale momenten ondergronds gaan. Het tegendeel is het geval bij de vrouwenbevrijdingsbeweging. Niet alleen geven de media veel publiciteit aan de bevrijding van vrouwen, de beweging is ook in concept en organisatie de meest openbare revolutionaire beweging die ooit heeft bestaan.*

En, zo vervolgt Mitchell, de beweging is dus ook in staat om in het openbaar de meest revolutionaire uitspraken te doen zonder dat iemand er last van lijkt te hebben.*

Dit roept veel vragen op, niet alleen over een samenleving waarin vrouwen altijd als onserieus worden gezien, maar misschien, veel belangrijker nog voor de nabije toekomst, over de aard van de beweging zelf.*

*Juliet Mitchell, Women’s Estate, Pantheon Books, Londen, 1971.

About the author

Susan Hol

Leave a Comment