Wat doe je als je allerlei materiaal erft van vrouwen uit de familie en je hebt hergebruiken hoog in je vaandel staan? Dingen maken! Veel heb ik al uitgedeeld, gemaakt voor familieleden om deze bijzondere vrouwen te herdenken en iets van hen dichtbij te hebben. Herinneringsobjecten die gedragen, geknuffeld of opgehangen kunnen worden. Tegen de tijd dat ze versleten zijn en weg kunnen, is misschien het verdriet en gemis ook wat gesleten. Trouwens, als maker ben ik ook op een mooie manier bezig met rouwarbeid.

Deze slapende jongedame, de Prinses op de erwt, is gemaakt met vilt en talloze kaartjes met stopgaren. Er was een tijd dat stopgaren onmisbaar was om de snel slijtende sokken te repareren, dus ja, vrouwen uit mijn familie hádden dat.
Het voorbeeld van deze prinses komt uit het boek Vilt veel liefs van Madeleine Millington, al is ze in dat boek een witte prinses met blond haar. Het leek me leuk om dat nou eens een keer anders te doen.
Voor de tussenlaag heb ik een pand van een oude tas gebruikt, voor extra stevigheid.

De achterzijde is gemaakt van een stuk paardendeken dat is gedragen door de inmiddels overleden Ciaran.

Dit viltwerk blijft eerst een poosje in mijn werkkamer hangen, dan zie ik na verloop van tijd wel naar welk familielid deze verdwijnt.

